Is des Jogn scheej
Des war, waj i a junge Bau gwest bin, a
achtzehn Joahr, jogdvarruckt in meina Lehrzeit, vun mei Meista ausschoo. Dea hat
aa a Gwehr ghot, nit? Un do hon i mi so irgendwaj voaklegt un mit mei Vetta, da
Pockl-Koarla, dea hot uns soweit brocht, dass ma seint aa so Jäganorrn wornt. Un
hot as si zautrogn, is a gewissa Woldhaita, Precup hot a ghoißn, gwest, dea hot
die Jaga zammrufn lossn. Aso homant’s zohln maißn eahna Gebier. Un dea Woldhaita
hot’s wolln venoarrna. Do is da olte Järgl
gwest, da Janasch, da Olte, mei Vetta, da Pockl-Koarla, un da Precup hot’s aa so
a bißl gfrotzlt dawal. Af aamol hot ihn da Järgl so oogschaut, hot nit glacht,
hot nit ghaid, da hot a gsogt: „Heast, no des wos mir passiert is, i bin schun a
olta Jäga, aba obst’s as glaubst oda nit, des is dir no net passiert! Waj i so a
Haitabau gwest bin, waj i die Kajh ghait han, hot mei Vodda a Pfalapichsn gmocht,
fia Oichkatzl a Fuchs kemma is. I han onglegt mit
dera Pfalapichsn, schuiß i, un waj da Fuchs den Baam vire is, tschupp! Da Fuchs
hot’s Zoppln oogfongt. No, aitz is a jo
tot da Fuchs! Af aamol is da Fuchs davongrennt, un
da Haut is dobliebn!“
Dea hot ihm so blajd oogschaut, da Woldhaita,
hot aba nix gsogt. Da sogt mei Vetta, da Pockl-Koarla: „Mi is epas passiert, des
is ja nit glei a Märchen sowie des vorherge... Waj i bin gonga bin af d’Jochd,
bin i mit a Wolochen zammakimma. Dej hot Kerschn brot nach Wulfsberg. Hob i
Kerschn ookaaft. Z’essen han i nix ghot. Dej Kean hon i dann ins Leiwltaschl
eigsteckt. Af aamol sehg i, kimmt epas
afa. Herrgott, was is’n des? A Rehbock! Aitz
gschwind ihn jogn! Mit Voglschrott konn i doch koa Rehbock schuißn! Aitz bin i
heagonga un han die Kerschnkean in die Patrone eigstoppt, un puff! hot’s krocht.
Da Rehbock hot’s umdraht un is vaschwundn...’s näckste Joahr draaf “ , sogt a,
is a wieda af d’Jochd gonga. Ea hot af des goar nimma denkt.
Jetz, waj a gaiht, af oamol sehgt a dort epas.
“Herrgott, hât, wos kimmt aitzant doher?
A gonza Baam kimmt aitz dodant! Un dea riehrt si! Wos is’n des?”
Aitz hot a scho gude Patrona ghot, echte Bleikiegl drinna.
Herrgott, aitz is a Rehbock dortn!
“Tupp!” hot’s krocht. Waj a hingaiht, hot a aan
Kerschnbaam doghat no an Rehbock, un volla Kerschn is a gwest da Kerschnbaam! Da
Precup, da Woldhaita hot nit „Ja“ un nit „Naa“ gsagt, hot’s zammpackt, is außa
vun da Tir un is furt, nix meah hot a gsagt. Dea hot’s wolln foppn, dej Jäga, un
aitz homan’s’n firtig gmocht! Un des is a
Tatsachn! I bin durt gwest, waj dea Dischkurs
gwajst is, waj si des zubrocht hot!
Erzählt von
Johann Neltz Senior .
Abgetippt hat das ganze meine Nichte
Kerstin Schmidt.